Dag 7 Susch – Bormio
Dag 7 Susch – Bormio
Het ontbijt vandaag was iets vroeger zodat we na het eten nog even tijd hadden om de fietsen te inspecteren.
Na de afdaling van de Flüelapas in de gietende regen gisteren zijn de meeste remblokjes aan vervanging toe.
Iets na 9u zijn we weg richting Zernez waar we gisteren met de trein al geweest waren.
Dit is de aanloop van de Ofenpass.
Deze beklimming van 21km gemiddeld 3,1% is een goede voorbereiding voor de Stelvio deze namiddag. Onderweg komen we veel wegenwerken tegen waar het verkeer geregeld wordt met verkeerslichten. Niet plezant als je in volle beklimming moet stoppen voor een verkeerslicht. Niet iedereen houd zich aan die regels. “Wie het schoentje past trekt het aan”.
Iedereen geraakt goed boven. De camionette staat klaar om ons te bevoorraden en van warme kledij te voorzien.
We dalen af richting Münstair, waar we de grens overgaan. Eindelijk in Italië. Of toch ook wel jammer dat we al zo ver zijn. 5 landen in 7 dagen.
Net voor de klim van de Stelvio nemen we onze middagstop. Veel is er niet gegeten want iedereen was nerveus voor de klim.
Er wordt niet gewacht op elkaar.
We zijn nog aan het eten als Sven en Luc al aan de klim beginnen.
De ene na de andere vertrekt. Jos VO gaat al gauw de vroege vertrekkers achterna.
Enkel Jos VL, Stan en Roland vertrekken terecht vroeger.
Iets later zijn ook Björn, Marc en Staf weg.
Die competitiviteit en die angst voor de berg toch hé.
Ongeveer een half uur na de eerste vertrekkers beginnen de echte klimmers Chris, Steven, Patrick, Bert, Dominique en Eric aan de klim van 25km met gemiddeld stijgingspercentage van 7,3%.
Het is vanaf het begin bochten tellen. Ze zijn allemaal genummerd van 48 tot 1.
We starten in de zon maar dat verandert al gauw in regen. Halfweg werd het zelfs heel koud. Boven de boomgrens raast de wind stevig door de natte kledij. Hoe gaat dat boven op de top zijn?
Luc komt als eerste boven, op een vijtal minuten gevolgd door Sven. Hij heeft het onderlinge duel dat al enkele dagen bezig is succesvol afgerond.
Chris komt als derde boven en heeft er net geen 2u over gedaan, hij is dus als snelste boven geraakt.
Steven haalt Jos VO nog net voor de top in en komt als vierde boven. Jos VO heeft duidelijk een goede dag vandaag, of heeft hij zich gespaard voor deze speciale berg. Hij rijd in elk geval heel sterk naar boven.
Bert krijgt Patrick in het vizier enkele bochten voor de top en geeft alles om broeder mtb'ker nog in te halen. Maar Patrick voelt hem komen en zet de laatste meters nog eens sterk aan en Bert sterft in zijn wiel.
Dominique is de volgende die de top haalt, hij komt als achtste boven.
Dan is het weer enkele minuten wachten tegen dat Eric aankomt.
Staf met zijn kapotte knie rijd ook heel sterk naar boven en komt als tiende aan.
Volgende op de top is Marc die onderweg nog een “grote boodschap” pauze heeft genomen. Volgens zijn eigen woorden echt genieten met de zon op uwe bol…
Ook Björn heeft op zijn gemak en verstandig maar wel sterk de top bereikt.
Stan die onderweg tijdens de beklimming nog een motor rijdster die haar bocht iets te kort had genomen recht heeft moeten helpen komt boven.
Roland volledig hersteld van de zware ritten en Jos VL die nooit opgeeft halen de top.
Een tijdsregistratie hebben we niet gedaan omdat dat niet te doen was. Iedereen op z'n eigen tempo boven geraakt.
Bij deze zijn we allemaal bergkoningen!!!
Boven was het heel koud en veel regen.
Weinig foto's kunnen trekken.
We zijn in de dichtstbijzijnde bar iets warms gaan drinken.
Het is geen weer om een groepsfoto te trekken. Spijtig.
Goed aangekleed vatten we de afdaling aan. De afdaling was eigenlijk niet te doen.
Veel regen en spekglad op de weg.
Gelukkig hadden we de volgwagen waar een paar fietsers wijselijk gebruik van gemaakt hebben.
Alle andere personen zijn veilig beneden geraakt.
Even zoeken waar het hotel juist ligt, de gps van de camionette wijst de weg.
Fietsen snel op stal en de douche in.
De hoteleigenaar niet van de vlugste moet het warm water nog uitvinden.
De kamers zijn wel ok en het eten is goed.
's Avonds wordt er nog duchtig nagepraat over deze bewogen dag.
Maar de algemene conclusie is…
“STELVIO BEKLIMMEN MET DE FIETS IS EEUWIGE ROEM”
Vooral voor U zelf dan want als ge thuis uw verhaal gedaan hebt krijg je meteen het taken lijstje voor de komende dagen onder uwe neus geschoven.
Om maar te zeggen dat alles relatief is hé …
Maar we hebben het dan toch maar gedaan!
Op naar de volgende dag.