Halle – Bormio – De ‘doortrapte ‘ route voor fanatieke Halse wielertoeristen !
Het lijkt simpel, eventjes 1172 km fietsen, de werkelijkheid is anders. De ongeveer 18000 hoogtemeters zorgen ervoor dat deze trip zwaar is, zeer zwaar. Het deelnemersveld oogt fris en goed getraind.
Vrijdag 27 juni, De renners kunnen genieten van een overheerlijk ontbijt in stamkroeg De Pelikaan en in het gezeldschap van hun familie, kwestie het afscheid lichter te maken bij vrouw en kinderen.
Ze zijn met 15 + af en toe de ‘kleine Wouters' en worden vergezeld van 4 begeleiders(ters), Dirk, Herman, Gerd en ik.
Na het rapport van Ben gehaald te hebben begeven Gerd en ik ons met de mobilhome richting Ardennen, waar we de mannen bij één van hun stops zullen ontmoeten. Wat we daarbij moesten voorstellen, was een groot vraagteken, ik die de nodige lectuur had meegenomen om de dode momenten op te vullen, kwam al gauw tot de vaststelling dat ik geen letter zou lezen. De sfeer zat al goed in de groep, en die 16 bekjes voorzien van eten en drinken de komende dagen zal voor de begeleiders een full-time job zijn, maar dan wel een zeer aangename !
De eerste dag eindigt in de plaatselijke jeugdherberg te Champlon en daar stel ik vast dat de heren (op enkele uitzonderingen, waaronder Pat) ook de vaat kunnen doen. Na nog wat napraten bij een pint (???!!!!) en enkelen tot 's nachts bij de BBQ, gaan ze slapen.
In de dagen die volgen, is het uitkijken naar de juiste stopplaatsen om te eten en drinken, dat viel al bij al goed mee, behalve in Zurich. Vinden we daar uiteindeljk een parking, vlak aan het meer van Zurich. Men eerste gedachte, den Dominique duikt hier direkt in het water, verkeerd, het zijn den Eric en de Sven die de verfrissing opzoeken. Terwijl deze rustig zwemmen duikt de plaatselijke politie op. Wat blijkt , we stonden op een betalende parking en hadden geen Zwitsers geld, na wat overleg met ‘Hitler' en C° worden we naar andere plaatsen doorverwezen, tot de Luc met 3 Zwitserse franken op de proppen komt. GERED !
Tijdens de komende dagen begin ik iedereen wat te observeren ( niet alleen hun kuiten en kontjes ) het fietsen , hun gewoontes e.d. Bij Pat zit het de eerste dagen helemaal niet goed, zijn jaarlijks dipje zeker, maar een dag rusten is niet aan de orde ! Twee rennens luisteren echter wel naar hun lichaam en Roland besloot een dagje forfait te geven, Jos Van Looy besluit op de Flüelapass, waar het op dat moment aan het regenen (hagelen) , in het midden van de klim de mobilhome in te stappen, met de mededeling dat hij zeker morgen terug start en dat ook heeft gedaan !
Kris was dit jaar de te kloppen man, al maanden is hij ermee bezig om eindelijk dien Patrick naar huis te rijden en dat is hem goed gelukt, proficiat ! Kris krijgt dan ook als eerste de Stelvio top te zien met in zijn kielzog Steven en daarna Pat, op de top van de Stelvio is het weer zo slecht dat enkelen besluiten om de afdaling met het busje te doen. Beneden aangekomen was het dan ook zorgen dat iedereen zo vlug mogelijk douchte, versteven waren ze!
Marc was duidelijk van plan het hele traject te rijden met de 2 supplementaire ritten vertrekkende vanuit Bormio. Deze ritten bevatten op vrijdag de Motirolo en de Gavia en op zaterdag nog de rit naar Livigno. Het viel me op dat Marc en Stan er altijd ( voorzover ik gezien heb ) mooie kadans op nahielden en zich gedurende de hele week doseerden.
Bjorn was zo multicultureel aangelegd dat hij voor hij de Flüelapass aanving, de verkeerde afslag nam en daardoor Davos een bezoekje bracht. Iedereen ongerust, maar uiteindelijk kwam Bjorn opdagen en werd hij meermaals' terecht' gewezen.
Den Dominique , windkliever en gangmaker van de groep, waar die zijn energie blijft halen !
Kon het niet nalaten om alles vast te leggen met zijn filmcamera, ben nu al benieuwd wat voor beelden dat gaat opleveren !
Eric , de man achter deze trip, was eveneens in goeden doen ! Alle mogelijke regelingen vielen onder zijn bevoegdheid en het mag gezegd, alles is prima verlopen.
Steven , een tijdje out geweest het voorbije jaar, heeft Patrick meermaals verrast met zijn huidige conditie.
De conditie van moutainbiker Bert mocht er ook wezen, aldus Pat. Bert heeft ook meermaals de moraal opgekrikt door in het gezeldschap te blijven van enkele tragere renners.
Staf, die knieproblemen had, heeft dit avontuur tot een goed einde gebracht. Jos van Ostayen, de ‘marmottekerel' en trainingsbeest was altijd wel te vinden voor een uitdaging met de jonge mannen en vond het dan ook spijtig dat de beklimming van de Stelvio niet in groep werd aangevangen, en eigenlijk had hij gelijk.
De Luc heeft het aangedurfd om samen met onzen Ben de Gavia op te rijden, en hem onderweg wat opvoedkundige tips meegegeven. Nog even zeggen dat onzen Ben duidelijk heeft genoten van deze week, ondanks hij niet alles heeft meegereden. De babbels met soortgenoten hebben hem geboeid!
Uiteindelijk heeft iedereen dit fantastisch gedaan, waarbij ik vermeld dat Marc en Dominique het hele programma afgewerkt hebben. Proficiat kerels ! Super hoe Jos Van Looy (inmiddels 64jaar) dit avontuur heeft volbracht, sjapooooo !
De zaterdag heb ik uiteindelijk even de tijd en ga met Jos, Roland, Stan een pizza eten in Bormio. Daarna 20km gefietst. Waaaaauuuuww als dat geen prestatie is! Ik zal in Frankrijk mijn schade aan de conditie moeten opkrikken.
Verder dank ik Gerd voor de prima begeleiding tijdens het rijden. En ja , Gerd heeft hiermee bewezen dat ook vrouwen kaart kunnen lezen ! Herman, Dirk en Gerd ik heb me reuze geamuseerd met jullie, lachen , grappen en toch gezorgd dat die mannen hun bekjes op tijd gevuld werden! Den Dirk presteert het zelfs om op een zondag bij een beenhouwer (die eigenlijk gesloten is) hesp en 2 gebraden kippen vast te krijgen. Die man hoorde waarschijnlijk zijn kassa rinkelen, maar de hesp en de kippen hebben ongelooflijk gesmaakt !
Tot de volgende, Zoef